شنبه 3 دی‌ماه سال 1384

پرنده فقط یک پرنده بود

پرنده گفت: «چه بوئی، چه آفتابی، آه بهار آمده است

و من به جستجوی جفت خویش خواهم رفت.»

پرنده از لب ایوان پرید، مثل پیامی پرید و رفت

پرنده کوچک بود

پرنده فکر نمی کرد

پرنده روزنامه نمی خواند

پرنده قرض نداشت

پرنده آدمها را نمی شناخت

پرنده روی هوا وبرفراز چراغ های خطر در ارتفاع بی خبری می پرید

و لحظه ی آبی را دیوانه وار تجربه می کرد

پرنده، آه، فقط یک پرنده بود.

--------------------------------------------------------------------

فروغ فرخزاد

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
 X 
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد